همه زندگیم، دخترم آرشیدا

سلام گل مامان

اول یه معذرت خواهی واسه کم کاری توی وبلاگ. خودت شاهد همه درگیری ها و مشغله مامان هستی.

دیگه جدیدا سعی می کنی تمام کلمات رو بگی. قربون اون شیرین زبونی هات برم. وقتی میخوای بخوابی میگی بیا بتاب...

یا مثلا میگم دوستت دارم میگی: دوس (کمی مکث) نیالم یعنی دوست ندارم... بعدش هم کلی می خندی..

عاشق زرشک شدی. همش میری در فریزر و میگی: جشک ...جشک

تازه اسم خودت رو هم بلدی بگی:آسیدا

دو روز دیگه باید بریم واکسن 18  ماهگی ات رو بزنیم خیلی می ترسم.

خدا خودش کمکون کنه که شما زودی حالت خوب بشه بعد واکسن و تب نکنی.

الهی آمین

مامان همیشه عاشقته عزیزم.

عکس های بالا مربوط به اول اردیبهشت هست(پارک توحید و شوکت آباد)